Historia Zamku

Na początku zamek komtura

Budowę zamku w Malborku Krzyżacy rozpoczęli w 1280 roku. Początkowym przeznaczeniem budowli miała być siedziba komturska. Należy pamiętać, że wówczas stolica Zakonu Najświętszej Maryi Panny Domu Niemieckiego w Jerozolimie znajdowała się w Wenecji, natomiast potężny kompleks zamkowy, który możemy dziś podziwiać miał być stolicą komturii malborskiej. Krzyżacy działali na terenach pomorskich i warmińskich od 1227 roku. Wówczas sprowadził ich do Polski książę mazowiecki Konrad Mazowiecki.

Do 1300 roku powstało coś, co odpowiadało dzisiejszemu Zamkowi Wysokiemu. Znajdowały się tam sypialnie braci (dormitoria), kapitularz, kaplica oraz komnata komtura czy refektarz. Na zewnątrz nie zabrakło warsztatów i stajni. Gdy te prace ukończono, rozpoczęła się budowa przedzamcza. Przedzamcza, które współcześnie jest Zamkiem Średnim. Wówczas pojawiły się takie budynki jak wieże obronne czy gdanisko.

Siedziba wielkich mistrzów

W 1309 roku wielki mistrz zakonu Zygfryd von Feuchtwangen wraz z największymi zakonnymi urzędnikami podjął decyzję o przeniesieniu stolicy do Malborka. W związku z tym, że na zamek przybyło całe mnóstwo urzędników i dostojników zakonnych, rozpoczęły się kolejne prace budowlane. Zamek rozbudowywał się i poszerzał. W 1340 roku w niszy kościoła Najświętszej Maryi Panny stanęła 8-metrowa figura Madonny z Dzieciątkiem.

Zamek w Malborku był wówczas praktycznie nie do zdobycia. W 1410 roku wojska polskie pod wodzą króla Władysława II Jagiełły oblegały zamek, jednakże próby zdobycia tak potężnego kompleksu spełzły na niczym. Praktycznie aż do wojny trzynastoletniej zamek pozostawał w rękach Krzyżaków.

Rezydencja królów Polski

Skoro zamek był praktycznie nie zdobycia, to jak wpadł w ręce Polaków. Wszystko działo się w ramach dużej wojny trzynastoletniej, prowadzonej w latach 1454-1466. W 1457 roku wojska polskie oblegały zamek. Wówczas głównym obrońcą zamku były wojska czeskie pod wodzą Ulryka Czerwonki, który posiadał zamek w zastaw za żołd, z którym zalegali Krzyżacy. Król Kazimierz Jagiellończyk odkupił zamek od Ulryka za sumę 190 tys. florenów. Potem aż do 1772 roku zamek pozostawał siedzibą królów Polski.

W rękach niemieckich

Aż do 1816 roku zaborca pruski dewastował i niszczył pomieszczenia zamkowe. Pruskie wojska w ogóle nie liczyły się z historią i pięknem budowli. Na szczęście od 1817 roku trwała rekonstrukcja zamku. Co jakiś czas kolejne władze decydowały się na odbudowanie bądź restaurowanie kolejnych części zamku. Inicjatywa ta trwała aż do wybuchu II wojny światowej w 1939 roku.

Czasy najnowsze

W wyniku działań wojennych w 1945 roku zamek uległ zniszczeniom w 50-60 procentach. Od tego momentu trwały prace odbudowy i rekonstrukcji całego zamku. Obecnie zamek jest w większości rekonstruowany, jednakże wciąż trwają prace, które mają na celu przywrócenie go do stanu z czasów świetności.