Wielcy Mistrzowie Krzyżaccy – cz. 4

Ostatnia partia Mistrzów

Zapraszamy na czwartą, ostatnią już część pocztu Wielkich Mistrzów Krzyżackich, którzy rezydowali w Malborku. W ostatnim artykule z serii przybliżyliśmy sylwetki pięciu Mistrzów. Zaczęliśmy od Konrada von Rotensteina, natomiast skończyliśmy na Henryku von Plauenie. Teraz przyjrzyjmy się pozostałym przełożonym Zakonu, aż do roku 1457.

Michał Kuchmeister

Urodził się na Śląsku w 1370 roku, natomiast po Bitwie Grunwaldzkiej, od 1411 sprawował urząd wielkiego marszałka. Był współorganizatorem spisku, dzięki któremu obalił Henryka von Plauena. W 1414 roku Kapituła wybrała go na wielkiego mistrza. Prowadził pokojową politykę wobec Związku Jaszczurczego, dbał o sprawy wewnętrzne państwa, przywrócił rady miejskie. W wyniku niepowodzenia wojny głodowej, zwrócił się do antypapieża Jana XXIII o powstrzymanie Władysława II Jagiełły, natomiast sam prowadził kunktatorską taktykę obronną. Nadał prawa miejskie Sztumowi. Zrezygnował z urzędu w 1422 roku, natomiast zmarł w Gdańsku w rok później. Jego pochówek odbył się w kapicy św. Anny w Malborku.

Paul Bellitzer von Russdorff

Przyszedł na świat około roku 1385, natomiast zmarł w 1441 roku. Wielki komtur od 1416 roku, wybrany na wielkiego mistrza po rezygnacji poprzednika. Prowadził wojny z Polską: wojnę golubską, oraz wojnę polsko-krzyżacką 1431-1435. Za jego rządów na terenie Prus coraz większą rolę odgrywały stany – zwłaszcza rycerstwo i duchowieństwo. Wielki mistrz starał się współpracować ze stanami, co wywołało sprzeciw w Zakonie. Powstał nawet spisek, mający na celu obalić Wielkiego Mistrza, natomiast w jego obronie stanął Związek Pruski, utworzony w 1440 roku. Wielki mistrz sam zrezygnował z urzędu, jednakże zmarł parę dni później. Spoczywa w Malborku.

Konrad von Erlichshausen

Urodzony między 1390 a 1395 rokiem. Pełnił urząd wielkiego marszałka i wielkiego komtura, ale zdegradował go Paul Bellitrzer. Wobec tego Konrad dołączył do spisku. Po rezygnacji Bellitzera, Kapituła wybrała von Erlichshausena na wielkiego mistrza. Próbował umocnić pozycję Zakonu kosztem stanów, natomiast skutecznie oparł mu się Związek Pruski. Zmarł w 1449 roku i spoczął w kaplicy św. Anny w Malborku.

Ludwik von Erlichshausen

Bratanek poprzednika, urodzony około roku 1410. Przed wyborem na wielkiego mistrza pełnił urząd komtura w Gniewie. Po objęciu najwyższego stanowiska kontynuował politykę wuja przeciwko Związkowi Pruskiemu. Zaangażował w to legata papieskiego, Ludwika Pereza, natomiast to nie przyniosło skutku. Dopiero sąd cesarski rozstrzygnął konflikt na korzyść Zakonu, co spowodowało wybuch buntu. Wykorzystał to król Kazimierz Jagiellończyk, który w 1454 roku wypowiedział wojnę trzynastoletnią Zakonowi. W 1457 roku czeskie wojska zaciężne broniące Malborka sprzedały zamek Polakom. Upokorzony wielki mistrz udał się do Królewca. Do końca wojny próbował walczyć z Polakami, ale bezskuteczne. Podpisał II pokój toruński w 1466 roku. Zmarł w rok później i spoczął w katedrze w Królewcu.