Wielcy Mistrzowie Krzyżaccy – cz. 3

Przedostatnia część

Dzisiaj chcielibyśmy przedstawić Wam trzecią, przedostatnią część pocztu wielkich mistrzów zakonnych, którzy urzędowali w Malborku. Ostatnim razem skończyliśmy na Winrichu von Kniprodzie, natomiast teraz przyjrzymy się mistrzom aż do czasu zawarcia pokoju po Bitwie Grunwaldzkiej.

Konrad von Rotenstein

Urodził się w 1325 roku. Swoją karierę w Zakonie zaczynał jako prokurator, natomiast od 1368 piastował urząd komtura Gdańska. Cztery lata później awansował na wielkiego szatnego, natomiast wielkim mistrzem został w 1382 roku. Skupił się na polityce wewnętrznej Państwa Zakonnego. Pozwalał na formowanie się stanów, planował także ufundowanie uniwersytetu w Chełmnie. Na czas jego panowania przypadł chrzest Litwy w 1386 roku. Pod koniec życia usiłował rozbić unię polsko-litewską poprzez skłócenie Witolda z Władysławem Jagiełłą. Zmarł w 1390, natomiast spoczywa w kaplicy św. Anny w Malborku.

Konrad von Wallenrode

Urodzony pomiędzy rokiem 1330 a 1340. Komtur Człuchowa od 1377 roku, natomiast w 1383 roku objął urząd wielkiego marszałka. Wybrany wielkim mistrzem w 1391 roku. Jego panowanie upłynęło na prowadzeniu wojny z Litwą oraz na próbach rozbicia unii polsko-litewskiej. Zmarł w roku 1393, natomiast miejsce jego spoczynku nie jest znane. Posłużył Adamowi Mickiewiczowi jako inspiracja i pierwowzór tytułowego bohatera „Konrada Wallenroda”. Jednak postać literacka ma niewiele wspólnego z historycznym mistrzem.

Konrad von Jungingen

Urodzony około roku 1355, natomiast od 1380 roku był komturem w Ostródzie. Od 1391 roku pełnił urząd podskarbiego malborskiego. Wybrany dość przypadkowo na wielkiego mistrza w 1393 roku. Był zwolennikiem dyplomacji, starał się unikać konfliktów zbrojnych, udało mu się pozyskać dla Zakonu Żmudź. W 1402 roku zakupił Nową Marchię. Oddał Polsce ziemię dobrzyńską w 1404 roku, czym zagwarantował podpisanie pokoju z unią polsko-litewską. Zmarł w 1407 roku, natomiast spoczął w kaplicy św. Anny w Malborku.

Ulrich von Jungingen

Brat poprzednika. Urodzony około roku 1360, od 1396 roku pełnił funkcję komtura Bałgi, natomiast od 1404 roku był wielkim marszałkiem. Utraciwszy Żmudź na rzecz Litwy, rozpoczął w 1409 roku wojnę polsko-krzyżacką. Poległ w bitwie pod Grunwaldem w 1410 roku. Król Jagiełło po bitwie kazał odesłać jego ciało do Malborka, gdzie spoczęło w kaplicy św. Anny.

Henryk von Plauen

Urodzony w roku 1370 w Turyngii, zmarł w roku 1429. Pełnił urząd wielkiego mistrza w latach 1410-1413. Po Bitwie Grunwaldzkiej to on zorganizował obronę Malborka. W 1411 roku podpisał I pokój toruński. Szybko stracił popularność w Zakonie, obalony przez przeciwników. Po śmierci spoczął w katedrze w Kwidzynie.